{"id":536,"date":"2014-03-15T20:27:31","date_gmt":"2014-03-15T19:27:31","guid":{"rendered":"http:\/\/orcazine.com\/?p=536"},"modified":"2017-01-01T14:06:07","modified_gmt":"2017-01-01T13:06:07","slug":"orcas-and-mass-strandings","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/orcazine.com\/nl\/orcas-and-mass-strandings\/","title":{"rendered":"DRAMA IN MEERVOUD – Massastrandingen"},"content":{"rendered":"\n

Van bovenstaande afbeelding is heel weinig bekend. Alleen dat de foto ergens tussen 1880 en 1885 op Muizenberg Beach in Zuid\u00a0Afrika is gemaakt. Het is de oudste foto van een massastranding die ik heb kunnen vinden. De mensen op de foto zullen zich ongetwijfeld hebben afgevraagd hoe deze grote zeedieren zo hulpeloos op het strand zijn geraakt. En die vraag is nu\u00a0nog springlevend.<\/span><\/h4>\n

Door\u00a0Leonard Boekee
\nMet dank aan\u00a0Annemieke Podt en\u00a0Bas Wassink<\/em>
\n<\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

D<\/span>e trieste beelden van de negen dode orka’s in Nieuw-Zeeland uit 2014 gingen de hele wereld over. Onderzoekers staan nog voor een raadsel wat de oorzaak is van deze noodlottige stranding. Massastrandingen van walvisachtigen, zoals grienden en zwarte zwaardwalvissen, komen geregeld voor. Orka’s stranden relatief gezien maar heel weinig. Een stranding van een hele groep is – gelukkig – een zeldzaamheid. Maar wat zou er nu achter zo\u2019n massastranding kunnen zitten?<\/p>\n

Als we de statistieken bekijken valt meteen op dat Nieuw Zeeland hoog scoort als het gaat om massastrandingen (een stranding is een massastranding als er 3 of meer dieren bij betrokken zijn).<\/p>\n<\/div>

\n

Vanaf 1972 gaat het om totaal zeven stuks. In 1955 strandden er zeventien orka’s bij Paraparaumu. Later bleek dit om het – toen onbekende – ecotype D te gaan dat leeft in de sub-antarctische ocean.<\/p>\n

In de jaren 80 strandden er nog eens twaalf orka’s bij de Chatham Eilanden. Tijdens het jagen op roggen bij ondiepe zandbanken maken individuele orka’s wel eens een inschattingsfout en komen ze met eb vast te zitten. Vaak blijven de familieleden in de buurt en komt de waaghals bij vloed op eigen kracht of met menselijke hulp weer los. Het gaat daarbij om orka’s die behoren tot de vaste bezoekers van de kustwateren. De dieren kennen het terrein goed en zijn gewend om in ondiep water te jagen.<\/p>\n<\/div>

<\/div>\n
\"Beached

Gestrande Type D orka’s. Nieuw Zeeland, 1955. Foto: Orca Research Trust Archives \/ Te Papa Museum, Wellington<\/p><\/div>\n

\"alinealijn\"<\/p>\n

Een wereldwijd fenomeen<\/h3>\n

Maar Nieuw-Zeeland is niet het enige land met massastrandingen van orka\u2019s. Orka\u2019s zijn wereldwijd verspreid en dat is ook terug te zien in de statistieken. Zo zijn er verslagen van massastrandingen op Vancouver Eiland, Mexico, Groenland, Alaska en Noorwegen. In 2013 vonden er twee massastrandingen plaats; in IJsland en Australi\u00eb. De grootste gedocumenteerde stranding was in april 1957 in Newfoundland. Negentien tot 25 orka’s kwamen, hoogstwaarschijnlijk door zee-ijs, in de problemen en belandden op het droge. Ook in de Zee van Ochotsk bij Japan zijn er verschillende massastrandingen geweest doordat orka\u2019s ingesloten raakten door het ijs. Zie ook de video hieronder.<\/p>\n

 <\/p>\n