{"id":2508,"date":"2020-12-09T07:40:01","date_gmt":"2020-12-09T06:40:01","guid":{"rendered":"http:\/\/orcazine.com\/?p=2508"},"modified":"2020-12-10T21:45:17","modified_gmt":"2020-12-10T20:45:17","slug":"kachemakbay","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/orcazine.com\/nl\/kachemakbay\/","title":{"rendered":"Onvoorspelbare bezoekers in Kachemak Bay"},"content":{"rendered":"\n

Verborgen in zuid-centraal Alaska ligt Kachemak Bay, een 65 kilometer lange watermassa omringd door bergen, gletsjers, estuaria en het kleine stadje Homer. Het is een rijk, marien ecosysteem dat een overvloed aan leven herbergt, waaronder meerdere orkapopulaties. Ik begon te werken voor Rainbow Tours en Alaska Coastal Marine, twee locatie wildlife- en vistouroperators, terwijl ik aan de universiteit een opleiding mariene biologie volgde. Gewapend met een telelens en een verlangen om meer te weten te komen over deze fascinerende dieren, heb ik vier jaar lang foto-identificatiegegevens verzameld van de orka\u2019s die we tijdens onze dagelijkse tochten tegenkwamen.<\/h4>\n

Geschreven door\u00a0Emma Luck \/\u00a0December 2020<\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

De orkapopulaties in Alaska worden al meer dan 30 jaar gemonitord door de North Gulf Oceanic Society, een non-profitorganisatie. Hun foto-identificatiecatalogus omvatten nu verschillende generaties orka\u2019s en zonder hen zou mijn foto-ID-werk in Kachemak Bay simpelweg niet mogelijk zijn. Hoewel veel van hun veldwerk is gebaseerd op Prince William Sound en de Kenai Fjords, reizen de orka\u2019s die in Kachemak Bay worden gezien soms naar deze regio’s, en velen van hen zijn gedocumenteerd en ge\u00efdentificeerd dankzij het harde werk van de North Gulf Oceanic Society.<\/p>\n

De aanwezigheid van orka’s in de baai is niet altijd voorspelbaar of zeker. De orka’s die in Kachemak Bay worden gezien verblijven hier niet permanent en brengen tijd door in andere gebieden in het zuiden van Alaska. Ze kunnen een paar uur achter elkaar in de baai blijven voordat ze teruggaan naar de Golf van Alaska. In sommige jaren lijken de orka\u2019s op mysterieuze wijze afwezig te zijn, waarbij de lokale bevolking alleen vluchtige waarnemingen meldt. In andere jaren worden orka’s echter regelmatig gezien. Hun onvoorspelbare aanwezigheid maakt het uitermate belangrijk dat ze worden gedocumenteerd, aangezien nooit bekend is wanneer ze mogelijk weer opduiken.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Orka’s uit de Southern Alaska Resident populatie en de Golf van Alaska Transient populatie zijn te vinden in Kachemak Bay (opmerking: de term “Bigg’s orka’s” wordt steeds vaker gebruikt in plaats van “Transient” ter nagedachtenis van Dr. Michael Bigg, de oprichter van modern orka-onderzoek. Deze term wordt echter niet algemeen gebruikt voor de Transient populatie in de Golf van Alaska, dus omwille van de consistentie wordt in dit artikel “Transient” gebruikt wanneer naar deze populatie wordt verwezen)<\/em><\/span>. Er was hier in 2013 \u00e9\u00e9n enkele waarneming van Offshore orka’s1<\/sup>, sindsdien zijn ze niet meer gezien. Interessant is dat sommige jaren worden gedomineerd door waarnemingen van Residents en andere door Transient waarnemingen. In 2017 en 2018 zag ik geen enkele Transient orka tijdens onze dagelijkse rondleidingen en waarnemingen waren volledig van Residents. De meest voorkomende orka-pods die de afgelopen jaren in Kachemak Bay zijn gezien, zijn AP-pod, AX27-pod, AD16-pod, AS30-pod en AD11-pod.<\/p>\n

 <\/p>\n

AP Pod<\/strong><\/p>\n

De meest frequent geziene Residentgroep in de afgelopen vijf jaar was AP-pod. Deze groep van ongeveer 20 orka\u2019s is niet erg bekend en wordt niet vaak aangetroffen buiten Kachemak Bay. Ik heb het grootste deel van 2017 en 2018 doorgebracht met het leren kennen van deze walvissen. Ze zijn nieuwsgieriger dan andere Residentpods die ik ben tegengekomen en volgden vaak bepaalde reispatronen. Ze hadden de neiging om bij opkomend tij binnen te komen en op zoek te gaan naar zalm langs Barabara Point. Soms waagden ze zich in de Eldred Passage, voordat ze de baai weer uit gingen.<\/p>\n

Van de familiegeschiedenis van AP pod is weinig bekend. Na verloop van tijd kon ik mogelijke familierelaties vaststellen op basis van hun gedrag en geschatte leeftijden. Hun persoonlijkheden begonnen ook door te schijnen na talloze ontmoetingen. AP3, een jonge moeder, is misschien wel de meest nieuwsgierige van alle orka\u2019s in AP pod. Zo kwam ze naar ons schip racen met haar kalf, AP21, op sleeptouw toen we ter plaatse aankwamen, om vervolgens rond de boot te zwemmen terwijl de rest van AP pod verder ging met hun eigen zaken. Ik vraag me vaak af of haar kalf net zo levendig zal worden als zij.<\/p>\n

\n

“Ze brengen blijkbaar niet veel tijd door in andere regio’s van zuid-centraal Alaska waar orka’s vaak worden gezien. En waar ze naartoe gaan als ze niet in Kachemak Bay zijn valt nog te bezien.”<\/p>\n<\/blockquote>\n

Interessant is dat de reispatronen van de AP pod buiten Kachemak Bay relatief onbekend blijven. Onderzoekers van de North Gulf Oceanic Society en de University of Alaska Fairbanks publiceerden in 2020 een paper waarin het sociale gedrag van multipod-samenkomsten van orka’s in het zuiden van Alaska werd beschreven. Een van de variabelen die ze onderzochten, was de aanwezigheid van “zelden waargenomen” pods. Ze definieerden “zelden waargenomen” pods als groepen die in minder dan vijf procent van de waarnemingen in hun belangrijkste studiegebieden van Prince William Sound en de Kenai Fjords2\u00a0<\/sup>voorkomen. AP pod wordt beschouwd als een zelden waargenomen pod met in totaal nul ontmoetingen geregistreerd door onderzoekers van 2006 tot 2015. Ze brengen blijkbaar niet veel tijd door in andere regio’s van zuid-centraal Alaska waar orka’s vaak worden gezien. En waar ze naartoe gaan als ze niet in Kachemak Bay zijn valt nog te bezien.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"

AP Pod zwemt\u00a0hier samen met een onge\u00efdentificeerde\u00a0pod (\u00a9 Emma Luck)<\/p><\/div>\n

Mysterieuze Residents <\/strong><\/p>\n

De Golf van Alaska is een enorme watermassa en de afgelegen kustlijn van Alaska maakt het voor orka\u2019s gemakkelijk om identificatie te omzeilen. Sommige groepen orka’s worden zo zelden gezien dat ze niet in de foto-identificatiecatalogus van de North Gulf Oceanic Society voorkomen of dat ze geen podstatus toegewezen kunnen krijgen op basis van hun beperkte waarnemingen. In 2017 en 2018 verscheen een van deze onbekende groepen in Kachemak Bay. Ze werden nooit alleen gezien en werden altijd vergezeld door bekende pods, zoals AP pod, AS30 pod of AX27 pod. Veel van de orka\u2019s in deze onbekende groep zijn zeer onderscheidend en uniek in kenmerken, maar zijn niet te vinden in de huidige foto-identificatiecatalogus. Tot nu toe blijft hun identiteit een mysterie.<\/p>\n

 <\/p>\n

Transients in de Golf van Alaska <\/strong><\/p>\n

Resident orka’s waren in 2019 schaars aanwezig in Kachemak Bay. Bijna al onze orkawaarnemingen in 2019 waren met Transients uit een verscheidenheid van verschillende families. De Transient populatie in de Golf van Alaska is klein – er zijn momenteel minder dan 150 individuen in de foto-identificatiecatalogus van de North Gulf Oceanic Society. Ze hebben waarschijnlijk een groot offshore-bereik van Kodiak Island tot Zuidoost-Alaska en British Columbia3<\/sup>. Vreemd genoeg zijn ze ook gezien in interactie met de afgescheiden West Coast Transient orkapopulatie, iets dat ongebruikelijk is voor orka’s3<\/sup>.<\/p>\n

\"\"

Soms komen transients in de Golf van Alaska verrassend dicht bij de kust (\u00a9 Emma Luck)<\/p><\/div>\n

\n

“Als we in de verte vinnen zagen, was het gemakkelijk te zien of het Transients of Residents waren, simpelweg door hoe moeilijk het was om ze te volgen.”<\/p>\n<\/blockquote>\n

In tegenstelling tot de Resident orka’s, lijken Transients bij hun bezoek de voorkeur te geven aan de bovenste delen van de baai. Ze komen vaak voor in de gebieden rond Halibut Cove, Glacier Spit en China Poot Bay, mogelijk vanwege een grotere aanwezigheid aan zeehonden in deze regio’s. Transients van de Golf van Alaska zijn moeilijk te vinden en te volgen. Echte meesters in ontwijking, ik heb ze zien verdwijnen vlak voor mijn ogen terwijl ze op de loer lagen langs de kustlijn. Als we in de verte vinnen zagen, was het gemakkelijk te zien of het Transients of Residents waren, simpelweg door hoe moeilijk het was om ze te volgen. Soms kunnen Transients in de Golf van Alaska verrassend dicht bij de kust worden gevonden; in 2019 zag ik drie Transients, AT142, AT145 en AT184, in de buurt van de haven van Homer, op slechts een paar meter afstand van het aangemeerde kustwachtschip de Hickory<\/em>.<\/p>\n

Enkele van de vaak voorkomende groepen in Kachemak Bay zijn de families van AT142, AT163 en AT132. AT163 is misschien wel een van de gemakkelijkste Transients in de regio om te identificeren. Naast haar gescheurde rugvin heeft ze bizar misvormde staartvinnen die merkwaardig U-vormig zijn. De oorzaak van deze misvorming is niet bekend, maar het heeft haar niet afgeremd toen ze in 2019 beviel van een gezond kalf.<\/p>\n

\"\"

De bizar gevormde staartvinnen van\u00a0AT163 (\u00a9 Emma Luck)<\/p><\/div>\n

In 2020 werd de familie van AT163 enigszins beroemd in Kachemak Bay. Verschillende watertaxi’s hadden onvergetelijke ontmoetingen met deze orka\u2019s. AT163 en haar familie hebben regelmatig boten “overvallen”; Overvallen is een gedrag waarbij een orka een interactie met een vaartuig initieert. Dit houdt vaak in dat de orka tijd doorbrengt in de buurt van de boot en deze soms zelfs aanraakt.<\/p>\n

Een van deze ontmoetingen ging online viral. Coldwater Alaska, een tour- en watertaxibedrijf gevestigd in Homer, raakte in juli 2020 betrokken bij een zeeotterjacht. AT163 en haar familie jaagden op zeeotters toen een otter verwoed naderde en aan boord ging van het schip Granite Cape<\/em>, tot grote verrassing van de kapitein, die het incident filmde. Terwijl de otter zich op de achterkant van het vaartuig schuil hield, kwam een \u200b\u200bvan de orka\u2019s vlak langs, met de overblijfselen van wat waarschijnlijk een andere otter in zijn bek was. Verbazingwekkend genoeg vond er later die dag nog een opmerkelijke ontmoeting plaats. Een andere Coldwater Alaska-boot kwam de groep tegen. Deze keer duwde de jonge mannelijke orka, mogelijk AT193, een stuk vers vlees – waarschijnlijk een otter – op zijn hoofd naar het vaartuig, en liet het vallen zodra hij de boot bereikte, alsof hij een geschenk presenteerde4<\/sup>. Misschien probeerde hij een prooi te delen zoals hij zou doen met een andere orka, of misschien vertoonde hij speelgedrag. Wat de reden ook is, AT163 en haar familie hebben zeker een indruk en langdurige herinneringen achtergelaten voor degenen die ze in 2020 zijn tegengekomen.<\/p>\n

 <\/p>\n