{"id":1826,"date":"2016-12-15T23:36:23","date_gmt":"2016-12-15T22:36:23","guid":{"rendered":"http:\/\/orcazine.com\/?p=1826"},"modified":"2018-12-24T17:10:17","modified_gmt":"2018-12-24T16:10:17","slug":"bremer-canyons-orcas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/orcazine.com\/nl\/bremer-canyons-orcas\/","title":{"rendered":"TOP PREDATORS DOWN UNDER – Orka’s in Bremer Canyon"},"content":{"rendered":"\n

Het is niet meer dan een speldenprik in de eindeloze oceaan. Een plek van slechts een paar voetbalvelden groot, waar de elementen vrij spel hebben. Toch is dit exact d\u00e9 hotspot waar elk jaar, in februari en maart, \u00e9\u00e9n van de grootste concentraties orka\u2019s van het Zuidelijk Halfrond samenkomt.<\/h4>\n

Geschreven door\u00a0Leonard Boekee \u00a0\/ \u00a0December 2018<\/em><\/span>
\nMet dank aan\u00a0Bec Wellard en\u00a0Dave Riggs<\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\nO<\/span>m deze unieke plek te bereiken dien je eerst af te reizen naar het kleine plaatsje Bremer Bay, aan de westkust van Australi\u00eb. Vandaar is het nog 50 kilometer varen, de onstuimige Indische Oceaan op. Net over de rand van het continentaal plat duikt de zeebodem steil naar beneden tot een diepte van 4,5 kilometer; de Bremer Canyon. Normaliter is de open oceaan een dunbevolkt gebied. Zeker als je het vergelijkt met de kustwateren die bruisen van het leven. Maar in februari en maart gebeurd er iets bijzonders in de Bremer Canyon.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ontdekking van de\u00a0hotspot<\/strong>
\n\"\"Filmproducent Dave Riggs weet nog goed dat hij in 2005 voor het eerst op deze plek kwam tijdens een onderzoek naar blauwvintonijn. “Er was hier ongewoon veel activiteit. Ik voelde dat er iets bijzonders met dit gebied aan de hand was.” Het onderzoeksteam stuit op grote scholen aasvis en tonijnen. Dolfijnen jagen achter de vis aan terwijl ze op hun beurt weer op moeten passen voor haaien van allerlei formaat. Potvissen rusten aan de oppervlakte uit na hun jacht op reuzeninktvissen in de diepte. Talloze zeevogels vliegen boven de hotspot, op zoek naar de restjes van het eetfestijn onder water. De eerste orka die Dave spot is een enorm mannetje van bijna 10 meter lang. En hij is niet alleen; al snel zwermen er veel meer nieuwsgierige orka\u2019s rond de boot. Dave\u2019s interesse voor deze unieke plek is gewekt. Zeker als blijkt dat dit fenomeen zich elk jaar, op dezelfde tijd en op ruwweg dezelfde locatie, herhaald. Ook A380, zoals de grote orkastier heel toepasselijk wordt genoemd, keert vrijwel ieder jaar met zijn familie terug naar de Bremer Canyon. Maar waarom eigenlijk? Riggs neemt zich voor om dit tot op de bodem uit te zoeken. En zover moet hij inderdaad gaan.<\/p>\n

“De meest logische verklaring voor het ontstaan van de hotspot begint met het weglekken van hydrocarbonaten uit de olie- en gasvoorraden.”<\/span><\/p><\/blockquote>\n


\nBoost\u00a0voor de voedselketen
\n<\/strong>Dave Riggs is overigens niet de enige. Ook oliemaatschappijen hebben hun oog laten vallen op de bewuste diepzeekloof. Onderzoeken bevestigen dat er veelbelovende olie- en gasbronnen onder de zeebodem liggen. Langaam vallen de puzzelstukjes op hun plaats. De meest logische verklaring voor het ontstaan van de hotspot begint met het weglekken van hydrocarbonaten (o.a. methaan, propaan en butaan) uit de olie- en gasvoorraden. Bacteri\u00ebn zetten die stoffen om in nitraten, wat het favoriete voedsel is van phytoplankton. Krabben, garnalen en schelpdieren hebben zo genoeg voedsel om op grote diepte te kunnen leven. De biljoenen eitjes die deze diertjes produceren vormen de perfecte boost voor de voedselketen. Wanneer de oceaanstroming van november tot maart afzwakt, bereikt het voedselrijke water de oppervlakte. De scholen vis die daar op af komen trekken op hun beurt weer andere predatoren aan. Tonijnen, haaien, pijlinktvissen, dolfijnen en walvissen doen zich tegoed aan de plotselinge overvloed. En ook orka\u2019s komen hun plek aan de top van de voedselketen opeisen.<\/p>\n

 <\/p>\n

Orka’s komen soms heel dicht bij de boot van Naturaliste Charters. (Foto: \u00a9 Keith Lightbody\/Bremer Canyon Project)<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

Bezoekers met geheimen
\n<\/strong>Waar ze vandaan komen is niet bekend. Tot nu toe zijn de orka\u2019s alleen bij de hotspot gezien, nergens anders. In 2010 is er een DNA monster genomen van een overleden Bremer Canyon orka. Hiermee kon bevestigd worden dat het dier verwant was aan de Bigg\u2019s orka\u2019s die leven in Noordwest Amerika. Dave ziet ook geregeld orka\u2019s die een gelige tint hebben. Dat kan het resultaat zijn van leven in algrijk, koud water in het zuiden. Maar een ambitieus project kan misschien meer duidelijkheid geven. Bec Wellard doet onderzoek naar de geluiden van orka\u2019s in Australische wateren (lees\u00a0hier<\/a>\u00a0meer). Zij ontdekte dat enkele calls van Bremer Canyon orka\u2019s verrassend veel lijken op die van type-A orka\u2019s bij Antarctica. Dat kan er op wijzen dat deze twee populaties aan elkaar verwant zijn en dat er mogelijk overlap is in leefgebied. \u201eEr is nog zoveel te ontdekken. De komende jaren hopen we veel meer data te verzamelen zodat we familieverbanden, dialecten en leefgebieden beter in kaart kunnen brengen\u201d. Waar de orka\u2019s van Bremer Canyon de overige tien maanden rondzwemmen, blijft voorlopig nog een mysterie.<\/p>\n

De orka\u2019s bevinden zich in februari en maart natuurlijk niet altijd exact op de coordinaten van de hotspot maar ze blijven meestal wel binnen een straal van ongeveer 20 kilometer. Regelmatig patrouilleren groepjes orka\u2019s langs de rand van het continentaal plat. Pods bestaan meestal uit 3 tot 10 dieren en worden, net als bij andere populaties, geleid door de matriarch. Soms komen deze groepen samen en tellen onderzoekers wel meer dan 100 dieren bij elkaar. Is de hotspot een jaarlijkse ontmoetingsplek om te socialisen en te paren? De seizoensgebonden voedselovervloed is een ideale mogelijkheid om andere pods te ontmoeten. E\u00e9n ding is zeker: dit is, tot nu toe, \u00e9\u00e9n van de grootste samenscholingen van orka\u2019s op het zuidelijk halfrond.<\/p>\n

“We kunnen geen platform bieden voor onderzoekers zonder de betalende klanten. Er gaat nu geen tijd verloren met het zoeken naar subsidies. Deze combinatie is uniek!\u201d<\/span><\/p><\/blockquote>\n

Platform\u00a0voor onderzoek
\n<\/strong>Sommige groepen zwemmen gehaast door het gebied – duidelijk op een missie. Anderen nemen uitgebreid de tijd om de boot van Naturaliste Charters goed te bekijken en mee te zwemmen in de boeggolven. Die nieuwsgierigheid is opvallend. Bec heeft wel een vermoeden hoe dat komt. \u201eEr komen niet veel boten bij de Bremer Canyon; het is te ver uit de kust voor watersporters. Er zijn wel wat visserij-activiteiten en er loopt een scheepvaartroute door het gebied. Maar een boot vol enthousiaste mensen lokt de intelligente en nieuwsgierige orka\u2019s blijkbaar naar zich toe.\u201d Naturaliste Charters is de enige organisatie die trips naar de Bremer Canyon verzorgd. Samen met Dave Riggs namen zij het initiatief om toeristen en onderzoekers mee te nemen naar de hotspot. Dave: \u201eWe kunnen geen platform bieden voor onderzoekers zonder de betalende klanten. Er gaat nu geen tijd verloren met het zoeken naar subsidies. Deze combinatie is uniek!\u201d De toeristen komen dankzij de biologen veel meer te weten over de dieren die in Bremer Canyon leven. En ze kunnen zelfs meehelpen met het fotograferen van de orka\u2019s voor foto-identificatie. Tenminste, als ze niet gevloerd zijn door zeeziekte\u2026<\/p>\n

 <\/p>\n

Split Tip (W A008) is een vriendelijke en nieuwsgierige bezoeker van de\u00a0Bremer Canyon. (Foto: \u00a9 Rebecca Wellard\/CMST Curtin University)<\/p><\/div>\n

Persoonlijkheden<\/strong>
\nDe rugvin, het grijze zadel en de oogvlek zijn uniek bij iedere orka. Door deze kenmerken te fotograferen en in een database op te slaan, is te zien welke orka\u2019s de hotspot bezoeken. Maar ook wanneer en met wie ze zwommen. Inmiddels is gebleken dat de meeste orka\u2019s ieder jaar weer terugkeren. En de catalogus groeit elk seizoen aan met nieuwe vinnen. Na twee jaar onderzoek staat de teller al op 100 ge\u00efdentificeerde exemplaren Iedere orka krijgt zijn eigen code*. \u201eMaar gelukkig geven we ze ook een naam\u201d, verteld Bec. \u201eMijn favoriet is misschien wel Split Tip (W A008). De punt van haar rugvin is gespleten maar wat vooral opvalt is dat ze zo vriendelijk en nieuwsgierig is.\u201d Wie ook opvalt is Paintball (W A029). Dit volwassen mannetje heeft zijn naam te danken aan een witte vlek op de rechterkant van zijn rugvin. Maar niemand is zo duidelijk te herkennen als Stumpy (W A044). Deze orka heeft namelijk geen rugvin meer. Misschien het gevolg van een verstrikking in vistuig. Gelukkig is in niets te merken dat Stumpy last heeft van de amputatie, hij of zij verkeerd in een blakende gezondheid. \u201eZo\u2019n orka hotspot is natuurlijk een buitenkans voor een onderzoeker. Toch is het niet altijd even makkelijk om in weer en wind, met een pittige deining, orka\u2019s te vinden en te fotograferen. Maar het zien en herkennen van deze prachtige, intelligente dieren is al het ongemak dubbel en dwars waard! Elke ontmoeting levert weer kleine stukjes nieuwe informatie op.\u201d, vertelt Bec enthousiast.<\/p>\n

(* Er zijn verschillende concurrerende ID-catalogi gemaakt door onderzoekers. In dit artikel volgen we de Western Australia versie)<\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Een orka eet van de resten van een maanvis\u00a0in Bremer Canyon. (Foto: \u00a9 Bremer Canyon Project)<\/p><\/div>\n

Divers menu
\n<\/strong>Bijvoorbeeld: wat eten de orka\u2019s hier eigenlijk? De eerste signalen wijzen op een heel divers menu. Het prille onderzoek levert nog geen bewijs voor het bestaan van ecotypen zoals de residents en bigg\u2019s orka\u2019s in Noordwest Amerika. De orka\u2019s van Bremer Canyon lijken generalisten; ze jagen op zowel vis en als zeezoogdieren. Zo zagen onderzoekers dat een grote maanvis aan stukken werd gescheurd. Spitssnuitdolfijnen staan ook op het menu. Al verschillende malen werd er een aanval gedocumenteerd (details vind je\u00a0hier<\/a>). Na een heftige klopjacht wordt het uitgeputte en gewonde dier onder water geduwd totdat het verdrinkt en wordt opgegeten. \u201cDe dolfijn\u00a0werd in een paar seconden letterlijk in stukken gescheurd. De orka\u2019s leken wel een school piranha\u2019s\u2026\u201d, verteld Dave over \u00e9\u00e9n van de jachtpartijen. Er zijn tot nu toe geen aanvallen bekend op andere walvissen en dolfijnen. Grote groepen luidruchtige grienden zwemmen soms paralel aan een groep orka\u2019s. Op het noordelijk halfrond is vaak gezien dat grienden agressief gedrag vertonen en orka\u2019s verjagen. Hier in Bremer Canyon lijkt dit niet het geval. Wel zwemmen de grote mannetjesgrienden tussen de orka\u2019s en de vrouwtjes en jongen in. Blijkbaar vertrouwen ze hun zwart-witte neven niet helemaal. Dave ontdekte nog iets anders. \u201cNaarmate het seizoen in april op zijn einde loopt hebben we gemerkt dat de grienden stiller worden en zich agressiever gedragen\u00a0in de richting van de orka\u2019s. Het lijkt erop dat met het veranderen van het seizoen ook de interactie tussen de soorten veranderd.\u201d<\/p>\n

 <\/p>\n

Orka’s flankeren een spitssnuitdolfijn. De laatste aanval zal snel volgen\u00a0. (Foto: \u00a9 Rebecca Wellard\/CMST Curtin University)<\/p><\/div>\n

E\u00e9n keer is waargenomen dat orka\u2019s zich tegoed doen aan een grote pijlinktvis. Maar het is niet duidelijk of pijlinktvissen regelmatig gegeten worden. Om de eetgewoonten beter te leren kennen is nog vele jaren onderzoek nodig. Het is voor de biologen moeilijk om bewijsmateriaal van prooidieren te verzamelen. De uitdaging is, om vanaf een wild bewegende boot, de resten van een feestmaal in het net te krijgen. Zeker omdat de talloze zeevogels de biologen meestal te snel af zijn. En onder water azen koperhaaien en blauwe haaien ook op een makkelijk maaltje. Het vermoeden bestaat dat de haaien de orka\u2019s volgen om mee te profiteren van een succesvolle jachtpartij. Ze staan zelf waarschijnlijk niet op het menu van de orka\u2019s.<\/p>\n

\"alinealijn\"<\/h3>\n

Een fragment uit\u00a0\u201eThe Search for the Oceans Super Predator\u201d<\/span><\/h3>\n